CBC heeft de misdaden van Israël in Gaza witgewassen. Ik heb het van nabij meegemaakt

Niemand hoeft de illusie te koesteren dat de westerse media serieuze pogingen doen om de realiteit in Gaza ye verstaan, of om Israël ter verantwoording te roepen, of om een stem te geven aan de zwaksten en meest kwetsbaren (de kinderen van Gaza). Media- en politieke instellingen in het Westen zijn medeplichtig aan Israëls afslachting en actieve uithongering van de bevolking van Gaza.

Hamas raapt de handschoen op

Het Palestijnse verzet komt haast nooit. aan het woord in de reguliere media. Meestal wordt er door anderen over gesproken en meestal in negatieve termen. Mousa Abu Marzouk, een van de stichters van Hamas,schreef in januari over hoe Hamas staat tegenover het ICC.

Het verzoek tot arrestaties van het ICC is zowel historisch als cynisch

Het Westen, vooral Israël, de VS en Duitsland, hebben grote druk uitgeoefend op de procureur van het ICC om te voorkomen dat hij een aanvraag zou indienen voor de arrestatie van Netanyahu en consoorten. Maar de realiteit van de haast 8 maanden durende genocide in Gaza kon niet meer worden genegeerd. Het goed dat er eindelijk schot komt in de zaak maar aan de andere kant zijn er kanttekeningen te maken

De vergeten genocide

Waar de aandacht voor de genocide in Israël niet verminderd is er een andere aan gang zijnde genocide die helemaal geen aandacht krijgt in de media.

Israëlische universiteiten zijn bereidwillige en hardnekkige medeplichtigen van het Israëlische regime van bezetting, kolonialisme en apartheid

Belgische universiteiten weigeren de samenwerkingsverbanden met Israëlische universiteiten te verbreken. In het beste geval willen ze project per project beoordelen, maar dat is onvoldoende. Israëlische universiteiten zijn immers belangrijke, bereidwillige en hardnekkige medeplichtigen van het Israëlische regime van bezetting, kolonialisme en apartheid. Ze onderhouden een bijzonder nauwe band met het Israëlische leger en de inlichtingendiensten.

Valse Messiassen

Joden hebben lang geloofd in de uiteindelijke komst van een Messias - iemand die een nieuwe periode van ware verlossing voor het Joodse volk zou brengen. In de afgelopen twee millennia is de komst van de Messias vele malen voorspeld - altijd ten onrechte, en vaak met rampzalige gevolgen voor de hele gemeenschap. Sommige Joden trokken zich terug in vrome stilte, in afwachting van de komst van de echte Messias. Niet het zionisme. De bevrijdingsdromen van het zionisme raakten verstrikt in het kolonialisme...

Heeft het internationaal recht het overleefd of heeft de westerse politieke klasse het de nek omgewrongen?

Het argument van het recht op zelfverdediging, dat meer dan de helft van de pleidooien van Israël in beslag nam, werd verworpen door het Internationaal Hof van Justitie. Niet alleen vond het hof dat er een plausibele zaak van genocide was, het hof noemde zelfverdediging slechts één keer in zijn tussentijdse uitspraak - en dat was alleen om op te merken dat Israël het had opgeëist.

Afrika tussen het Oosten en het Westen

Veel Afrikaanse staten zijn neutraal gebleven in de oorlog in Oekraïne. Met China en Rusland heeft het continent sinds enkele jaren partners die economische en politieke perspectieven beloven. Door de druk op te voeren om Afrika aan zijn kant te krijgen, heeft het Westen misschien wel precies het tegenovergestelde bereikt, namelijk een nog grotere toenadering tot Rusland en China. China heeft zich als grootste handelspartner stevig verankerd op het continent, maar ook Rusland breidt zijn betrekkingen op economisch en politiek niveau uit. Met het idee van een multipolaire wereld bieden beide grootmachten Afrika een aantrekkelijker perspectief dan het Westen tot nu toe heeft gedaan. Zal Afrika erin slagen zijn eigen weg te gaan of zal het afglijden naar nieuwe afhankelijkheden?

Niet alle tegenstanders van oorlogen en invasies staan aan de kant van Oekraïne

Bij het steeds maar voortdurende conflict in Oekraïne is er een opvallende tweedeling onder de tegenstanders van oorlogen en invasies. De verantwoordelijkheid van de VS-regering, het Pentagon en de Amerikaanse inlichtingendiensten in veel omverwerping van regeringen over de hele wereld is min of meer bekend. Velen zijn sterk gekant tegen die Amerikaanse oorlogsinterventies en de destructieve gevolgen daarvan. Nu er sprake is van een invasie door Rusland hebben een heel aantal mensen een controversieel standpunt ingenomen door de acties van Rusland in Oekraïne ofwel te verdedigen of juist niet te veroordelen. Waarom kiezen degenen die tegen oorlogen en invasies zijn niet spontaan de kant van Oekraïne?

Duitsers naar het front

De Amerikaanse president Biden belooft steun aan Oekraïne for as long as it takes. Afghanistan, Vietnam, Irak - maken duidelijk dat de VS hun bondgenoten zonder scrupules als een baksteen laten vallen als het Amerikaans belang dat vereist. Het is dus zoeken naar een mogelijke uitweg uit het dilemma - een eeuwig durende stroom dollars naar Oekraïne of een “Chinese” vrede. Die oplossing zou door Duitsland geboden kunnen worden schrijft de socioloog Wolfgang Streeck: "In een rol die op die manier evolueert, zou Duitsland de taak hebben om de wapens die de Oekraïense strijdkrachten menen nodig te hebben voor hun eindoverwinning bij elkaar te schrapen en te betalen - met het risico om, mocht dit niet lukken, in plaats van de Verenigde Staten schuldig te worden bevonden aan incompetentie, lafheid, gierigheid en natuurlijk sympathie voor de vijand."

De Duitsers plat op de buik en de Russen buiten

In Duitsland wordt elk teken van sympathie voor Rusland gedemoniseerd. De opbouw van een vredesbeweging stuit vandaag op veel obstakels. Omdat Duitsland sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog onder Amerikaanse militaire bezetting staat, zijn de Duitse instellingen en media, net als de juridische orde, doordrongen van Amerikaanse invloed. Vorige maand werd een nieuwe wet geïntroduceerd die het mogelijk maakt om “vijanden van de grondwet” met een eenvoudige administratieve handeling uit de ambtenarij te ontslaan. “We zullen niet toestaan dat onze democratische rechtsstaat van binnenuit wordt gesaboteerd door extremisten,” zei de socialistische minister van Binnenlandse Zaken Nancy Faeser.

Proxy-oorlogen verslinden de landen die ze beweren te verdedigen

Oekraïne is een pion voor militaristen die Rusland en uiteindelijk China willen verzwakken in een zelfvernietigende poging om de Amerikaanse hegemonie in de wereld veilig te stellen, schrijft Chris Hedges. Het einde van deze oorlog, zoals de meeste proxy-oorlogen, zal smerig zijn. Chris Hedges was een vroege criticus van de Irak-oorlog. In mei 2003, in een toespraak op de Universiteit van Rockford in Illinois, zei hij "We beginnen aan een bezetting die, als de geschiedenis een leidraad is, net zo schadelijk zal zijn voor onze ziel als voor ons prestige en onze macht en veiligheid." Zijn toespraak werd ontvangen op boegeroep en zijn microfoon werd drie minuten nadat hij begon te spreken uitgeschakeld.

Recente artikels

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van hoe de wereld min of meer draait door in te schrijven op onze nieuwsbrief.

Auteur

  • Francis Jorissen

    Francis Jorissen woont in het midden van nergens ergens in Frankrijk. Nieuwsgierig, free-lance journalist, activist en (nog steeds) would-be wereldreiziger. Nieuwsjunkie vooral geïnteresseerd in Rusland, de landen die ooit behoorden tot wat men toen 'Het Oostblok' noemde en het Midden-Oosten. Maar eigenlijk ook in veel andere zaken die de wereld de wereld maken.

    Bekijk Berichten